JOVANOVIC.blog.mk

Почитуван господин Рушити!
Како министер за образованието ве прашувам како кје се борите со академскиот рекет, каде факултетските учители, како мангупи што некогаш продавеле цигли, на студентите им го  нудат бесрамно своето „трнливо” дело – препишано четиво во еден здив.

Претпоставувам дека и самите вие сте се сретнале со ваков беден лунперај. Авторот повторно безсрамно „шамара” неколку стотици страници  цитати, некаде со наведување на изворот, а некаде и без тоа. Парадокс е во тоа што книгите се „шминкаат” со некакви „помодарски” фракталчиња на идиотизмот бидејќи истите нема да се продаваат во книжарите (а тие се свесни за тоа) – па како рече мангупски „бабо” – шибни му ја на студентаријата!

Плата мала, жената не работи, па докторот фино се сетил, кој не купи книга, нема потпис.

Значи, корупција на факултетите. Имав и јас таков професор. Нема да му го напишам името затоа што знаете каква е таа факултетска мафија, кје ве зачекаат некаде во тесно и кје ве претепаат со „смотаните” интелектуални трудови. Оф Министре, како тој извлекуваше пари од нас, сиромашните студенти дојдени од провинција. Најпрво кје ги изгубевме парите на карти во студенскиот дом, а потоа тој докторот ни ги бараше парите и од медот.
Мед?
Да, мед, овај домашниот, не верувам дека постои индустриски.

Еве, господине министре, јас ви кажав што имам да ви кажам, а вие видете дали тука може нешто да се исправи. Би ценел многу повеќе, како и во безброј случаеви досега, не правете ништо. Всушност, јас не очекувам и ништо од вас, само се заебавам.
Бидете поздравени,
Ненад

Интелектуалците не’ можат да се сетат на ниедна чесна работа освен на народот да му продаваат демагогија и да го шишаат и манипулираат благодарение на „празна слама”. Според тоа, гледате дека тоа е работа на луѓе кој имаат „интелектуални потешкотии” (егзистенционалните одамна ги соџвакавле – остана само да се „детектира” кој е интелектуалец и со што тој треба да се занимава?).

Човек кој се нарекува „интелектуалец” не е никаква од Бога дадена професија во која човекот е горд на себе што е „предодреден” да манипулира и да шири разни непотврдени или неистражени дефиниции; некаде во цивилизирани земји тоа се вика Демагогија. Демагогија не е  ни именка ни придавка ни метафора.  Демагогија е човек, човек со мускули кој има можност да ги задоволи најшироките маси и најниските страсти.

Кога  за некој се вели дека е „интелектуалец” мене ми се превртува желудникот и ми проработува Тироидната жлезда.  Значи, „човек интелктуалец” не е никаква интелектуална дијагноза, ами психијатриска. Кога интелектуалец кје сконата дека е смртен и со самото тоа ограничен, тој добива желба да јави кај себе – да им јави и на другите дека некаде нешто кочи, некаде нешто смрди. Единствена разлика од „интелектуалец  до интелектуалец” е во начинот на соопштување или во начинот на пишување: патетичен, остар или либерално – пацифистички. Оваа последна категорија ми е одвратна: Пацифисти се луѓе кој се идијоти. „Љубете се и запретеги војните”,  a дома си фрлаат ножици и виљушки брат на брата си.

Значи, „интелектуалецот” има потреба со самото тоа што е смртен и ограничен да „пика прст во око” на другиот – тоа е желба за комуникација – ништо повекје. Овие луѓе некаде во детството им се јавила некаква невроза, и со самото тоа добиле  јака потреба за комуникација – и сега таа комуникација не’ им е доволна „еден на еден” и тие  сакаат да комуницираат со повекје луѓе на различни начини.

Така и сликар кје наслика слика и кје направи изложба , луѓе кје дојдат, кје ја купат сликата и кје си ја закачи на зид во својот дом, и така тој со години комуницира со таа слика; со самото тоа сликарот ја исполнил својата „невроза” – насликал за својот живот илјадници слики и знае дека е во илјадници куќи каде тамо се наоѓа и таа негова енергија.

Значи „интелектуализмот” е некоја штака или некоја појава која доаѓа  со самата невроза и желбата  за комуникација. Претпоставувам дека тоа  е некоја можност за упешен и срекјен живот. Ете, тоа е се засега, верувам дека кје можам да ви напишам уште по некоја дефиниција или ви дадам уште по некој совет – но тоа не е гаранција дека Вас не ве демне опасност од тоа што некој  „интелектуалец”  има желба да ја „клецне” вашата сопруга.